[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي درباره نشريه ثبت نام ارسال مقاله آخرين شماره تمام شماره‌ها تماس با ما ::
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
اطلاعات مجله::
آرشیو مجله و مقالات::
ثبت نام::
برای نویسندگان::
برای داوران::
تماس با ما::
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
..
رتبه علمی - پژوهشی
..
:: دوره 5، شماره 2 - ( تابستان 1405 ) ::
جلد 5 شماره 2 صفحات 953-945 برگشت به فهرست نسخه ها
سلامت معنوی در عصر هوش مصنوعی: بازاندیشی نظری در نسبت انسان، معنا و فناوری
محمد حیدری فرد*
گروه معارف اسلامی، دانشکده علوم پایه و کاربردی، دانشگاه صنعتی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران ، m.heydarifard@kut.ac.ir
چکیده:   (3 مشاهده)
زمینه و هدف: رشد شتابان فناوری‌های مبتنی بر هوش مصنوعی، پرسش‌های جدیدی درباره هویت، خودفهمی و وضعیت وجودی انسان در جهان معاصر پدید آورده است. در این میان، سلامت معنوی به عنوان یکی از ابعاد بنیادین حیات انسان با چالش‌های نظری تازه‌ای مواجه شده است؛ چرا که غالب الگوهای موجود، بر پیش‌فرضِ کنشگریِ بی‌واسطه و مستقلِ انسان استوارند و توان تبیینِ واسطه‌گریِ وجودیِ فناوری را ندارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نسبت میان سلامت معنوی و تحولات هوش مصنوعی بر اساس پارادایم اسلامی و ارائه چارچوبی نظری برای بازتعریف آن در زیست‌بوم الگوریتمی انجام شد.
روشها: این پژوهش با رویکرد نظری‌- ‌مفهومی و با بهره‌گیری از روش تحلیل و بازاندیشی انتقادی انجام شده است. بدین منظور، مفاهیم مرتبط با سلامت معنوی در ادبیات اسلامی، انسان‌شناسی توحیدی و پیامدهای وجودی هوش مصنوعی مورد تحلیل و استنتاج مفهوم‌پژوهانه قرار گرفتند.
یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که هوش مصنوعی فراتر از یک ابزار محاسباتی، از طریق میانجی‌گری در فرایندهای شناختی، ادراکی و تفسیری، موجب فرسایش «قوه تعقل» و تضعیف «ظرفیت تذکر» در انسان می‌گردد. مسئله محوری سلامت معنوی در عصر هوش مصنوعی، گذار از دستیابیِ صرف به احساس معنا، به حفظ «فاعلیت توحیدی» و مشارکت فعال انسان در ساحت حاکمیتی نفس است. بر این اساس، پژوهش حاضر دو مؤلفه «فرقان معنوی» (توانایی تمییز حقیقت از شبیه‌سازی‌های الگوریتمی) و «مراقبه و محاسبات دیجیتال» را به عنوان ارکان بازتعریف سلامت معنوی معرفی کرده و پدیده «برون‌سپاری وجودی» را به عنوان خطری بنیادین در مسخِ عاملیت انسانی تبیین می‌سازد.
نتیجه‌گیری: سلامت معنوی در عصر هوش مصنوعی نه به معنای مواجهه انفعالی یا نفی فناوری، بلکه به معنای بازپس‌گیری عاملیت، صیانت از فطرت و حرکت در مسیر حیات طیبه در مواجهه با ابزارهای هوشمند است. مهم‌ترین دستاورد نظری پژوهش حاضر، انتقال کانون بحث سلامت معنوی از «احساس معنا یا معناجویی روان‌شناختی» به «صیانت از کرامت، استقلال تفسیری و امانت الهی انسان» است؛ رویکردی که می‌تواند افق‌های نوی را در مطالعات میان‌رشته‌ای سلامت معنوی، انسان‌شناسی اسلامی و الهیات فناوری بگشاید.
واژه‌های کلیدی: سلامت معنوی، هوش مصنوعی، فاعلیت توحیدی، برون‌سپاری وجودی، حیات طیبه، انسان‌شناسی اسلامی
     
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل | موضوع مقاله: سلامت معنوی
دریافت: 1405/3/17 | پذیرش: 1405/6/29 | انتشار: 1405/6/30
ارسال پیام به نویسنده مسئول


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Heidarifard M. Spiritual Health in the Age of Artificial Intelligence: A Theoretical Reconsideration of the Relationship Between Humans, Meaning, and Technology. J Spritual Health 2026; 5 (2) :945-953
URL: http://spiritual-health.ir/article-1-343-fa.html

حیدری فرد محمد. سلامت معنوی در عصر هوش مصنوعی: بازاندیشی نظری در نسبت انسان، معنا و فناوری. مجله سلامت معنوی. 1405; 5 (2) :945-953

URL: http://spiritual-health.ir/article-1-343-fa.html



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 5، شماره 2 - ( تابستان 1405 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله سلامت معنوی Journal of Spiritual Health
Persian site map - English site map - Created in 0.19 seconds with 39 queries by YEKTAWEB 4774