:: دوره 4، شماره 1 - ( بهار 1404 ) ::
جلد 4 شماره 1 صفحات 627-618 برگشت به فهرست نسخه ها
مقایسه اثربخشی آموزش مبتنی بر نظریه انسان سالم و آموزش وجودی مبتنی بر فرهنگ ایرانی اسلامی بر سرمایه عاطفی و کیفیت ارتباطی زوجین ناسازگار
مهرداد دشتی ، زهره لطیفی* ، زهرا یوسفی
گروه روان‌شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران ، z_yalatif@pnu.ac.ir
چکیده:   (1389 مشاهده)
زمینه و هدف: در زوجین با تعارضات زناشویی، تقویت سرمایه عاطفی و بهبود کیفیت ارتباط، به واسطه افزایش سطح همدلی، اعتماد و ارتباط موثر، نقش اساسی در کاهش اضطراب، ارتقاء سازگاری روانی و استحکام رابطه دارد و برای بهبود سلامت روان و تعادل هیجانی ضروری است. هدف این پژوهش مقایسه اثربخشی دو نوع آموزش روان‌شناختی، آموزش مبتنی بر نظریه انسان سالم و آموزش وجودی مبتنی بر فرهنگ ایرانی اسلامی بر سرمایه عاطفی و کیفیت ارتباطی زوجین ناسازگار بود.
روشها: روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه زوجین ناسازگار مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره خانواده شهر اصفهان در سال ۱۴۰۳ بود. نمونه شامل ۷۵ زوج (۱۵۰ نفر) بود که به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و سپس به‌طور تصادفی در سه گروه آزمایش (هرکدام ۲۵ نفر) و کنترل (۲۵ نفر) جایگزین شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه سرمایه عاطفی گل‌پرور (۲۰۱۶) و کیفیت ارتباطی زوجین خوشکام (۲۰۰۶) بود که پایایی آن‌ها با آلفای کرونباخ تأیید شد. آموزش‌ها طی ۸ جلسه هفتگی برگزار شد.
یافته‌ها: نتایج تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون بونفرونی نشان داد که هر دو مداخله در بهبود سرمایه عاطفی و کیفیت ارتباطی زوجین مؤثر بودند، اما آموزش مبتنی بر نظریه انسان سالم تأثیر بیشتری داشت (0/01P<).
نتیجه‌گیری: نتایج نشان‌دهنده اهمیت مداخلات روان‌شناختی بومی‌شده در ارتقاء کیفیت زندگی زناشویی است. پیشنهاد می‌شود این نوع آموزش‌ها در برنامه‌های مشاوره‌ای خانواده گنجانده شود.
واژه‌های کلیدی: نظریه انسان سالم، وجودگرایی، اسلام، فرهنگ ایرانی-اسلامی، زوج‌درمانی
متن کامل [PDF 799 kb]   (427 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل | موضوع مقاله: سلامت معنوی
دریافت: 1403/9/4 | پذیرش: 1404/3/6 | انتشار: 1404/3/30



XML   English Abstract   Print



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 4، شماره 1 - ( بهار 1404 ) برگشت به فهرست نسخه ها